Vârol cânı can eden ey sevgili,
Görmez âdem onun yüzün, hisseder nefesi
Vârol cânı üfleyen sevgili,
Derbeder olur âdem aşkından, kim değil ki bedevi,
Şu fâni dünyada nedir ki beni-Âdem'in ederi?
Kumdan küçük zerresin kâinat nezdinde.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta