Yine kendi darağacımdayım,
Sıkıyor boynumu yorgunluklarım,
Gidemiyorum, kalamıyorum, ölemiyorum…
Yine ben melenkoli oldum…
Nerde o güzellikler göremediğim,
Işıklar mı söndü ben mi kör oldum…
Bir can taşıyorum, iki can taşıyorum…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




anlamlı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta