Gökyüzünün karanlığında ilerlerken
Duyduğun martı haykırışında uyandım
Acırken kalbinin gülü, ben yok olmaktaydım
Varmak isterken sahildeki balıkçı kahvesine
Bir tutam ot üstünde sabahlayan ben berduşa rastladın
İnsanların koşuşturmaları düştü dimağına
Yankılar, sanrılara dönüşüyordu, kâbuslarında
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta