Ar perdesi yırtılmış,isyankar şehrin,
Gemlenmeyen arzular,düşer bilince.
Neon'lu caddelerin her karesinde,
Mahşerin atlıları,dolaşır gece.
Manukyan'ın büyüsü,çeker şiddetle,
Mahpeslerine;derbeder yolcuları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta