İnsanların gözlerinin içine bakıp,
Hayaller aleminden getirdiği,
Masalsı yalanlara inandırıp,
Sonra kayıplara karışan
Şerefsizlerin vay haline.....
Çocukluğumu zaman makinesinde yaşlandırıp,
İntikam ateşinde pembeleşinceye kadar kavurdum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta