Kaçıyorum. deli gömleği giymiş, sokakları, caddeleri nöbetlere esir bu şehirden.
Arkama önüme bakmayıp soluksuz koşuyorum.
Kırılan kalplerin cam parçaları yağıyor bedenime her yerden,
Tepeden tırnağa kan kuşanıp sırtımda kuzgun taşıyorum.
Ben bu şehrin cesedinde cansız yaşıyorum.
Şehri istilâ etmiş ağızları bıçaktan, şuursuz ruhlar.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta