Fikri fakir olanın, tahtı varmış neyleyim.
Fikrini söyle bana, servetini söyleyim.
İnsanoğlu düşkündür malına servetine.
Ne zaman dönüp bakmış fikrin alametine.
Dünyaya semirmeye gelmiş aciz zihniyet.
Şerefi para olmuş, haysiyeti de ziynet.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta