Duvara vuran ölmüş bir ışığın ve tam da ortasında,
Bir beton çivisine asılı, denizsiz bir geminin,
Rüzgar bekleyen yelkenine denk geldi yalnızlığım.
Kılıktan kılığa girmiş, kırılmış bir kalbin, terk edilmiş janti jönüyüm.
Yarım düzine sıfır ile doldu,
Denizsiz geminin yelkeni.
Herhangi bir çocuğun alelade oyuncağı değil, kılıksız kalbim.
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta