Duvara vuran ölmüş bir ışığın ve tam da ortasında,
Bir beton çivisine asılı, denizsiz bir geminin,
Rüzgar bekleyen yelkenine denk geldi yalnızlığım.
Kılıktan kılığa girmiş, kırılmış bir kalbin, terk edilmiş janti jönüyüm.
Yarım düzine sıfır ile doldu,
Denizsiz geminin yelkeni.
Herhangi bir çocuğun alelade oyuncağı değil, kılıksız kalbim.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta