İstanbul'u hapsettim vapur demirlerinin ardına,
Güneşli günleri tükettim yağmurlu gecelerin karanlığında.
Ve nihayet kaybettim mavi bisikletimi hırsız bir çingenenin hatırasında...
Puslu demirlerin ve tuzlu denizlerin ortasına koydum uslu çocukluğumu.
Şimdi ben o çingeneyim yalın ayak dans eden pis sokaklarda...
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta