Bir çingene tanıdım, yüz hatları kaderin cilvesi,
Evrenin sırrıyla fısıldarken yarım kaldı bir yanı.
Avuçlarını açmış mutluluk dileniyor kendinden;
Umudu kesilmiş binlerce umarsız sesten.
Doksan dokuzluk tesbihinde annesinin hasretliği;
Sitemini fısıldarken kendi yalnızlığına.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta