sessiz çığlıklara hayatını adayanlara....
Kırılma noktasına geldiğinde çocuk;
Güneşini kaybetmiş bir ananın çığlığı koptu balkondan...
Ve elindeki çiçek sepetini boğazın serin sularına döktü;
Çiçekçi genç kadın....
Şimşekler düştü minarelere..
Yağmurun dinişi ile son buldu çocuğun balkondan düşüşü;
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta