Eşgali bana benzeyen bir ceset bulunduğunu anons edecekler radyoda
korkuya kapılıp fırlayacaksın oturduğun koltuktan
ne olur o olmasın diye geçireceksin aklından
ne olur, o olmasın
Bir hışımla çıkacaksın evden, nasıl gittiğini bilmeden varacaksın olay mahaline
yerde gazete kağıtlarıyla kaplı bir ceset..
ve konuşuyor olacak etraftakiler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta