Abdülmelik Efendi ile Yeliz Hanım sokağın başındaki evden çıkarken yalınayak dolaşan serseri kılıklı bir çocuk tarafından Ankara’nın soğuğunda kendilerinden kurtarıldılar. Kapının ziline sorun. Çocuksa kendiyle baş başa kaldı var olmak hevesiyle.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta