Titredi yapraklar, silkelendi yaşlı Köknar.
Diyor: “-Gençlik gitti, yaşamanın ne önemi var?
Ne kırgınlık bu ne eziyet, dört yanım ecel
Savuran kasırga değil, mevsiminde esen yel...”
Eğildi yaşlı Çınar, sundu evvela hürmet.
Dedi: “-Muhterem dostum, bir derdin mi var? ”
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta