Bir çınar yaprağının kopup toprağa düştüğü an,
Çınar ağacının ağladığını göremezsiniz.
Heybeti müsaade etmez ona,
O, hep onurlu ve vakurdur;
Kendisinin toprak olduğunu bilir.
Gölgesinde serinler Türk kavmi çınarın,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta