Bir çınar yaprağının kopup toprağa düştüğü an,
Çınar ağacının ağladığını göremezsiniz.
Heybeti müsaade etmez ona,
O, hep onurlu ve vakurdur;
Kendisinin toprak olduğunu bilir.
Gölgesinde serinler Türk kavmi çınarın,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta