Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Çınarın gövdesine yaslandım
meydanın gürültüsü önce uzaklaştı
sonra yaprakların arasından ince ince geri geldi
okey taşları birer kuş sesi oldu
çay bardaklarının buharı göğe çizgi çekti
çizgi dal oldu
dalın ucunda görünmez bir zille saat çaldı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta