Bulutlar kefen ördü, ufuklar kara duvak,
Tarihe kanla düştü, o gün bembeyaz yaprak.
Çin sarayı titredi, sarsıldı köşe bucak,
Biz bu yola baş koyduk; sonumuz kara toprak!
Sadece kırk kişiydik, yürekte bitmez bir kin,
Kürşad haykırdı o an: "Bozulmasın bu yemin!"
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta