Tan vakti bahçem de bir yaslı çığlık,
Kalktım o çığlığın izini sürdüm.
Sordum birden nedir bu hal, bu kılık,
Sizi neden böyle bir halde gördüm.
Gördüm ki azminiz sulara düşmüş,
Boğulmuş aklınız neden, niçin de...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
