Nazenin sevgilimin yumuşacık elleri
Kul hatamı silip kapattı
Ben ona dedim ki,gençliğimin hevesi
Ömrüm haşin ömrüne çattı.
Rüzgardan gülüşüyle büyüyen çiçekleri
Sinesinden koparıp kader yazıma attı.
Uzlaşma gözesinde kırılgan kimlikleri
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta