masamızda isli kandil ve unutulmuş sözler bırakarak
fırtına dolu yastıklara koyduk başımızı
yarım ay iki yıldız ve bir deniz gibi yattık
ölümlülerin kemik parmaklıklarında kabaran geceye
kulaklarımız hala çınlar
hangi kıyıda taş sektirse bir çocuk
martıya benzeyen oluk oluk sesinden tanırız
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta