davullar, davlumbazlar, kurnazlar, cellatlar
ciğerlerimizi kavuran bir tat var yazda
susuzluğun heceleriyle yıkanan uykular
kanar iplik kırmızı rüyalara kanmaz da
derin alfabelerle eğitiyorum uzayan yerlerimi
duvara çarpma hızıyla edinilen yüz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta