Entarisi kırmızı, saçları beline kadardı
Tırnakları ojeli, bakışları insanın içini yakardı
Güneş gibi her yere göz alıcı ışığını saçardı
Aya benzerdi ama sanki aydan daha güzeldi
Arada cikleti çiğner, patlatınca insanın keyfi kaçardı
Gözlerinin içine bakınca, kalp yerinden fırlardı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta