Seni bir büyük dert edinmişim kendime,
bir büyük çile edinmişim
iki ayağım bir pabuçta, iki elim kanda iken
ve sanki başka çilem yokmuş gibi.
Bir kapalı kapı edinmişim, ardında umutlarım duran,
bitip tükenmeyen yol edinmişim
yürüdükçe yürüyeceğim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
