Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
Nice akşamın karanlığında,
Kibrit çaktım, lamba yaktım.
Yer’de, Gök’te, yıldızlarda,
İnsanı, insanlığı aradım.
İnsanlar gördüm:
Kimi Leyla, kimi Mecnun, kimi Ferhat içinde.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta