Cilalayıp aşkı attılar önümüze
Yasakla çekici kıldılar sonra
Ve açlıktan
Gözlerimizi kendi elimizle bağladık
Uykumuz bölünmesin diye
Düşman belledik kader arkadaşlarımızı
Ya vurduk birbirimizi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta