Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel bir hece şiiri tebrikler
dünyanın çivisi çıktı mı çıkar,
bulanık derede eyleme şikar,
kurt kuzu postunda ,nerde aşikar
Dünyanın çivisi, çıktı mı bilmem.?
haçan tebrik ederum ,tam puanlarumi verurum, antoya alurum daa:)))
beğeniyle okudum güzel şiirinizi, yüreğiniz daim olsun, sağlık ve esenlikler diliyorum, tam puan + ant.
selamlarımla
Hırs pürümüş insanın gözünü
Çürütmüş içerde saklı özünü
Tutan kalmamış verdihi sözünü
Kıyametmi yaklaştı bilmem
Mehmet Harımdar
Yüreğinize sağlık çok hoş olmuş
Dünyanı çivisi çoktan çıkmış Üstadım Yüreğine sağlık. Sayfana gelip te yeni şiirlerini okumadan gitmek olurmu. Birbirinden güzel şiirler.
Tebrikler Üstadım.
ANLAM DOLU İFADELER YÜREKTEN KUTLARIM SLM VE SAYGILAR
Kutlarım efendim
güzel şiiri ve şairi kutluyorum,tebrikler,saygıyla...
Dünyanın çivisi mi vardı ki? Boşlukta dönüp durmuyor mu? Çiviyle bir şey bir yere tutturulur.
Anlamlı çalışmanı kutluyorum.
Mükemmeldi, kutlarım.
SAygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 24 tane yorum bulunmakta