Çıkmazdayım yollarım hep karanlık
Sokaklar yalın kaldı ıpıssız
Yağmur birikintileri vurur şemsiyeme
Bir sokaktan geçiyorum ama kapalı
Haykırıyorum bağırıyorum sesimi duyan yok
Soruyorum ben kendime yoksa ben yalnızmıyım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta