Bir sonbahar sabahı çıkarken evimden
Gidecek bir yol bulamayacağım
O sırada dostlarım tutacak elimi
Yaprak gibi düşen bedenimi ayağa kaldıracak
Sarı yüzümden akan göz yaşlarımı silecekler
Yapma diyecekler bana yapma
Ben her seferinde daha da bağıracağım içimdekileri
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta