Sınırdayım yalnızım
Kalabalıklar içindeyim,eş dost akraba,arkadaşlar
Lakin aklım başka yerlerde,bedenim çakılı yalnızım
Kahve içermisin diyor arkadaşım
Ben seni sorduğunu zannediyorum
İçimi çekiyorum,birde kokusu olsaydı
Hatlar karışıyor,kahve zaten kokar diyor arkadaşım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kalabalık olur bazen yanlızlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta