Ne fırtınalar koptu, ne yangınlar çıktı bilmiyorum. bir gün yollarımız çıkmaza girdi.
Geçtiğin yollardan; gördüğün yerlerden geçtim, bir sokak çocuğu, bir dondurma, bisikletler, salıncaklar,çıkmaza girdim.
Dirseklerim kanadı; ağlayamadım, gözyaşlarım hep kendine aktı.
Bilmiyorum bir gün çıkmaza girdik.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta