Çıkmaz Sokak Şiiri - Seyfettin Bilal Özlük

Sen başka kollardasın istesende istemesende
Ben ise boş odalarda yalnızım
Sarıldıkça sen o kollara umarsızca içinden gelmesede
Hasretinle ısıtıyorum kendimi kandırıyorum uyuyana kadar.

Tutunacak dalın var düşmelerinde
Koşmak istemesende, koşacak beklemesende
Tutarmı saçlarını okşarmı bilmiyorum bilmek istemiyorum içim acıyor
Ben olmayacağın ve olmadığın yastığımda seni arıyorum.

Titreyip üşüdüğümde senden uzaklarda
Olmadım başka kollarda olmam gerekmedikçe gerekmedi de
Yaşadığım lanet ihaneti asla sana yaşatmam görmesende bilmesende
Bir ömür yalnız kalacağımı bilsemde umurumda değil.

Gözlerin bakmasada gözlerime
Tutamayacağın ellerim boş sana uzansada
Bırakıp gidemem heves uğruna dolu yataklara
İçimde seni büyüttüğüm ve varolduğun sürece.

Ağlasa gözlerim kalbimle birlikte
Senin başka kollarda olduğunu unutmayacağım
Ruhumu satmadım şeytana satmayacağım
Kollarımla seni saracağım günü hep bekleyeceğim gelmesende

Masaldasın uyan deselerde biliyorum uyuyacağım
Gözlerimle seni başka yollarda arayacağım
Yolun sonu çıkmaz sokak nasıl olsa
Bir ucunda ben bekliyor olacağım çünki çıkmaz sokak.