Kömür gözlerinde bir patikaya düştü yüreğim
Kaybolmuş bir adres kadar çaresiz sevgimi
Çıkmazlara sürgün etme.........
Yokluğunla gölgem kadar içimdesin
Tarihsiz gecelerde ansızın koynumdasın
Sorgusuz denklemler değildi kadersiz geçmişin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta