Bir nehir var, kıyısında yitik ay ışıklarını saklayan, benim içimde.
Her çırpınışım, çatlayan sessizlik gibi, denizin taşlı dilinde.
Uğraşıyorum, kırılgan umut parçalarını ezerek, düşleri didikliyorum.
Zamanın çürüyen yapraklarını sıyırıp gecenin karnına bırakıyorum.
Ama su bana anlayamadığım yabancı bir masalı sanki fısıldıyor.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta