bu kader cıkmazın da beni nasıl bıraktın
dönülmez olan yolda yürürken neden kaçtın
ismini kader koydum dönülez olan yolun
hayalinle baş başa beni yanlız bıraktın
mutluluk kapısını aralayıp ta kaçtın
koştum ama ardından aradım bulamadım
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




yalnız değilsin....
Cihan KAYA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta