bu kader cıkmazın da beni nasıl bıraktın
dönülmez olan yolda yürürken neden kaçtın
ismini kader koydum dönülez olan yolun
hayalinle baş başa beni yanlız bıraktın
mutluluk kapısını aralayıp ta kaçtın
koştum ama ardından aradım bulamadım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




yalnız değilsin....
Cihan KAYA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta