Güneş kara şapkasını çıkarıp
elveda derken güne,
ağıt gibi ağır ağır çekilir
sonsuz maviliğin üstüne zifiri kara.
Bir küheylan misali koşar gözlerim
penceremden sokağa.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




evet ne kadar güzel anlatmışsınız.
aynı çıkmazda bende buluştum.artık çok geç diyorum. sonuçta çıkmazdasın kabullenmek lazım yoksa acı çekmeye razı oluyor insan. yaşam kısa. tebrikler şair.
harika bir şiir olmuş teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta