Çıkma Karşıma Şiiri - Sadık Kocabaş

Çıkma Karşıma

Evvel Ali dedim, geldim meydana,
Söz Ali olunca sığmam mekana.
Taliplik mührünü takıp yakana,
İkrarın yok ise çıkma karşıma.

Hasan’ın rızası, sabrın bendidir,
Hüseyin’in aşkı, hakkın kendidir,
Kerbel’a deyince gözüm nemlidir,
Yezit sıfatıyla çıkma karşıma.

Zeynel Abidin’dir dertlerin şahı,
Muhammed Bakır’dır ilmin dergahı,
Onun hürmetiyle silsem günahı,
Nefis şeytanı ile çıkma karşıma.

Cafer-i Sadık’tan aldık erkanı,
Musa-i Kazım’dır sabrın sultanı,
Zindanda nurlanan o yüce canı,
Unutup da sakın çıkma karşıma.

Ali Rıza deriz, Şah-ı Horasan,
Muhammed Taki’dir gönüle lisan,
Ali Naki ile buluruz ihsan,
Yoldan sapıp öyle çıkma karşıma.

Hasan-ül Askeri, nurun hırkası,
Muhammed Mehdi’dir devrin arkası,
Gelince durulur cihan kavgası,
Gönül kırmış isen çıkma karşıma.

Pirim Hünkar Hacı Bektaş Veli’dir,
Dergahı aydınlık, yolu bellidir,
Aslan ile ceylan onun elidir,
Edebin yok ise çıkma karşıma.

Ecdadım Ocakzade, bende pınarım,
Her nefeste canı Hakk’la anarım,
Yolun mızrabıyım, Kalemsiz Şair'im,
Derviş hırkası giyip çıkma karşıma.