Alıkoyamıyorum kendimi depresif hiçbir düşünceden
Artık fazla da uyuşturamıyorum zihnimi
Bütün kayboluşlarım bir bir gözümün önünden geçiyor
Çeviremiyorum kafamı başka yöne
Acı çekmek pahasına bile olsa dimdik bakıyorum cevval gözlerine karanlık dehlizin
Zevk alamıyorum bu mahrumiyetten
Mutluluk adına bir adım atamıyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta