Sana hasret yaşadım; özledim seni
Ben gülmeyi unuttum bakıp da gülsen
Umulmadık bir anda şaşırtsan beni
Vakitsizce aniden çıkıp da gelsen
Hiçbir şey söylemeden bırakıp gittin
Beni tâ uçurumun dibine ittin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Fedâi der; bir daha hiç ayrılmasak
Küsen çocuklar gibi çok darılmasak
Yaşanmaz ki bu hayat; biz sarılmasak
Gözlerinden gönlüme akıp da dolsan
Fedâi (Fedai Yiğiter)
* 12 heceli 7*5 çift ayaklı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta