çok masalım vardı çocukluğuma küskün
biraz dedemdi elleri buzdan
elektriksiz köyler hüznünde /unutulmuş
yitik bir kuşak / durmuş bir saatti
anımsanan eski bir aşkta
zarflarını parçalayarak mişli geçmişlerden
gülüyordu bayramlık kartlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta