Kim attı ki? Bir kuyuya bu taşı,
Kırk akıllı, uğraş uğraş çıkarmaz.
Kırk yıl oldu dua zikir, göz yaşı,
Ne oldu da mü’min artık yakarmaz?
Zannım odur; bölmek yemenin şartı,
Güçlü olan açık oynuyor kartı.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




kutluyorum kalemi bir söz çıkar onlara yüzü bir birinden kara yavrular. bu halk ALLAH'A EMANET.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta