Ölümün kurtuluş olduğu safına geçtim.Çok oldu
bulunmuyor panzehiri ömrümün.Parmaklarımda hesaplar
hep zarar.Alamadım hakkımı hayattan.
İçimde bahaneler yetiştiren bahçıvan.O otları
çiçek diye satma bana.Çık gel şu çölden
cesaret.Akıt kanımı toprağa.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta