Yaşam her insanı kendisiyle yüzleşmeye davet ediyor.
Kolektif karma tutumun sonuçları üzmeye başlayınca ne oluyor demeye ve uyanmaya başladı insanlık.
Kendi gölgesini gören ve o gölgeden çıkan bu yüzleşmekten yüz akıyla çıkar.
Kendisiyle yüzleşmek yerine kendi suçunu başkalarının üzerine yıkan yıkılır ve kendine karşı kaybeder.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta