9-HAZİRAN-1967 (MANYAS)
Çıkar ellerini cebinden,
Bırak eski düzeni toprakta.
Dinlendir bedenini
Diktiğin ağaç gölgesinde
Sil yorgun terini.
Aldanma unut onların
Yıllardır bitmeyen vaatlerini.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Mübarek ellerini bağlama önlerinde
Onlar ki nişan aldı,
Siper kazdı vatan uğruna.
Düğün zamanı halay çekti.
Sevda uğruna,
At sürdü dağlarına
Sevdalısı yanında.
Gün oldu toprağa şekil verdi
Kara saban sırılsıklam,
Patlayıncaya kadar avuçlarında.
Gerçekten anlamlı bir şiiri akıcı uslubüyla severek okudum... Ellerimi önümde bağlamadan... Tebrikler İsmet bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta