Bir gece ansızın kapımı çaldığında,
Acırım bu şehri saran o karanlığa.
Hasretinin eseri tüm eski şiirler,
Ya kıskanıp alev alırsa varlığında.
Tek katre su serpersem nağmert olayım,
Sarılıp da sıcağına bir lahza ısınayım.
Isınayım mı gülüm dalarak gözlerine?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta