Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Yar diyene yeter mevla
Yar mi olur ondan evla?
Onu bulan, mut'u bulur
Çölün olsun fani Leyla

Yar diyene yeter Mevla
Sair yarlar açar yara
Yar ararsan ondan evla
Asıl yarin atar nar'a.

Herkes salik bir yola, gidiyor koşar ayak,
Kimi düşmüş şoseye, kimine düşmüş koyak,
Kimiler rampa çıkar, yok şikâyet ve şekva,
Kiminde bitmiş derman, geriye gider ayak.

Gayeler bin bir türlü, hedefler çok muhtelif,

Kelam insi aldatır, önem vermen sözlere!
Özde olan cevheri, söyler sima bizlere!
Mutabıksa özle söz; mutlak yansır çehreye;
Onun için Arif zat; bakar daim yüzlere.

Yol üstüne kazılmış dikdörtgenden kuyular,
Cennet yapmış kimini, hak indinde iyiler!
Mücrimlere azap var bazısının içinde!
Yanlarına uzansan, hissedemez duyular!

Kuyuların içinden, yollar gider saraya!

YÜZÜM OLSA MEVLAM İLE LİKAYA


Yüzüm olsa Mevla’m ile likaya
Göçmek için can atardım bekaya
Ahret işi gelmez asla şakaya

YÜZÜM YOKTUR HUZURUNA ÇIKMAYA


Ar ederim huzuruna çıkmaya
Suçlarımı affediver Allah’ım!
Yüzüm yoktur cemaline bakmaya

YÜZÜN VAR MI DE GÜLMEYE EY GÖNÜL?


Koca ömrü etmiş iken sen berbat
Yüzün var mı de gülmeye ey gönül?
Hak etmezken tebessümü o surat

Yıllar ömrü törpülerken sel misal
Mutlak benden bir şeyleri götürür
Bir gün ölüp olduğumda ben masal
Melek ruhum bir meçhule götürür

Ölmek için gelmiş iken şu hana

Görmek için bir ruh’u;
Bak arifçe zahir’e!
Bilmek için bi-ruh’u;
Gerek yok ki Sahir’e.

Sima; kalbin aynası