Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Çıkarırsan delikten, tatlı dille yılanı;
Sokar önce o, melun; azat edip salanı!

Düşsen bile denize, sarılma bir yılana!
Gönderir hak Hızır’ı, sıkıntıdan yılan’a.

İnsanları sevmeyen,
Sözde inse yuh olsun!
Hayırlarda ivmeyen,
Her tür cinse yuh olsun!

Haktan başka ilaha,

Her kesim bir şeyler anlatır ondan
En doğru kim açar bana yüreği
Zahirde mamul o kastan ve kandan
Fark etmez insanla dana yüreği

Olaylar mutlaka yakar kalpleri

Yol üstüne kazılmış dikdörtgenden kuyular,
Cennet yapmış kimini, hak indinde iyiler!
Mücrimlere azap var bazısının içinde!
Yanlarına uzansan, hissedemez duyular!

Kuyuların içinden, yollar gider saraya!

Kelam insi aldatır, önem vermen sözlere!
Özde olan cevheri, söyler sima bizlere!
Mutabıksa özle söz; mutlak yansır çehreye;
Onun için Arif zat; bakar daim yüzlere.

Yıllar ömrü törpülerken sel misal
Mutlak benden bir şeyleri götürür
Bir gün ölüp olduğumda ben masal
Melek ruhum bir meçhule götürür

Ölmek için gelmiş iken şu hana

Görmek için bir ruh’u;
Bak arifçe zahir’e!
Bilmek için bi-ruh’u;
Gerek yok ki Sahir’e.

Sima; kalbin aynası

Kıyamet-i alamet, zuhur etti hep bir bir!
Anlaşıldı bu demler, beklenilen zamandır!
Geri kalan alamet, alamet-i kebirdir!
Ehl-i tahkik diyor’ ki; ”zaman ahir zamandır! ”

Âlim satar ilmini; menfaat-ı dünya’ya!

Ne edermiş beşere? Bak aynaya gör zaman!
Eden onun maliki, olaylara kör zaman.

Çok zannetme hisseni, insan için dar zaman!
Kullanırsan lehine; sana sonsuz kar zaman.

Yoldaş olma cahil ile
Ahbap olma gafil ile
Onlar ile geçen zaman
Olur, heba ve nafile!

Yoksa sağlam bir akılı