Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Mal depolar ebeveyn, miras için ayal’e,
Gıpta eder fukara, hayran olur bu hale(!)
Dört gözle bekler ayal; ölsün diye ebeveyn!
Kalanı yemek için, dalar erken hayale!

Haram helal demeden, gece, gündüz çabalar!

Ehl-i tuğyan kudurdu; ne had bilir ne hudut!
İlan-ı isyan ile hakka kafa tutarlar!
Set çekmeye densize; imkânımız çok mahdut,
Sınırsız (!) hürriyetle; dine çamur atarlar!

Çiğneniyor hukuklar; çekinmeden aleni!

Nimettir sevgi, hoşsa mihengi!
Ölçüsüz sevgiler, felaket olur!
Hak için olanın, bulunmaz dengi,
Allahsız muhabbet, dalalet olur!

“El hubbu lillah, vel buğzu fillah! ”

“Mürşit ilimdir” diyor. Dinlesene bak Ali!
Kim öğrense o, ilmi; manen eder teali.
En zaruri ilimler, mevcut Ayet, Hadiste,
Mürşit, irşat, hikmetin, budur kısa meali!

Çin’de mukim olsa kul, gelip alsın o ilmi!

O ne ilah ne melek, ne şeytandı ne cindi!
O bizlerden bir insan, getirdiği hak dindi.

Aynen normal ins gibi, evlenir, yer içerdi,
Yani oda bir fani, bizim gibi beşerdi!

Kul taşırsa art niyet;
Olmaz işi hayırlı!
Olur, başa dert niyet;
Olsa hayra; hayır’lı.

Hayır, nedir, şer nedir?

Geçti bunca ay sene,
Değişmedin sen asla!
“Ben “diyorsun sen gene,
Ülfet etmezsin nasla!

Elli yıldır söylerim,

Avamda havasta, hep aynı türkü!
Benlikten dem vurur, na ehil diller.
Kibir’e giydirip, bir samur kürkü,
“Eneli”şarkılar, çalıyor teller!

Malikin mülkünü, temlik eylemiş!

Vermiş ise paye Hak,
Kulu olmak genel hak.
Sakın haddi aşıp da,
Dil demesin; ”ene-l Hak”!

Rabbin arız değil ki,

En akıllı insan kim, sorsam cevap ne sahi?
Kahir ekser diyecek; elbette ki, o, dahi!

Kimileri diyecek; çok mal yığan akildir(!)
Görünüşte bu cevap, elbet epey makuldür.