Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Mihenksizler bilemez, Acemi kim, usta kim!
Nasıl bilsin ki cahil; Hekim kimdir hasta kim?

Şayet varmak isterse; Ak alınla dosta kim?
Mecbur o kul olmaya; Hak indinde müstakim!

Müştak isen bir cemal’e?
Ver gönlünü zül-Cemal’e!
Sakın onu bırakıp da;
Âşık olma gül cemal’e!

Cihat ŞAHİN

Meslek dostluk mesleği”,haliliye” unvanı!
Meşrep “hıllet” meşrebi, muhib bilir ins can’ı.
Bana Halil; ” ALLAH’TIR”,onun dostu dostumdur,
Cana yoldaş bilirim, hakkı seven insanı!

Mümin gerçek kardeşim, varsa dini imanı!

İnsan denen şu yaratık,
Hem cahildir, hemde nankör!
Fazla yapmaz o kritik!
Gözü bakar, kalbi tam kör!

Baş havada, burun gökte,

Etse bir kul nasihat;
Deme asla; sana ne!
Yap hatada tashihat;
Böyle bizde anane!

Elbet eder Müslüman;

Nur aydınlık, nar gazap,
Narla olur çok azap!
Hoş diyeni, onda yak!

Çoğu sözün içi boş,
Narın nahoş, nurun hoş!

İnsanoğlu çok zalim, hem de epey cahildir
Üstelikte kel, fodul; artı birde gafildir!

Bir nasihat yeterken, her müstait akile;
Bazısını bin ikaz; sevk etmiyor makul’e.

Felek Hakkın memuru,
Odur onun amiri!
Ondan alır emir’i!
Yapmaz kula hiç kelek!
Gayet merttir şu felek!

Her emrinde çok hikmet, var hazreti kuranın,
Hem mürşidi hem nuru, o şu şaşmış cihanın.
Oku onu tekraren, tek tek keşfet ayatı,
Aldığın şuur ile hayat bulsun her anın!

Dikkat et düsturlara, sözlerine kulak ver!

Mevla davet ediyor, kullarını felaha
Ne garip ki, ekserler; buna lakayt kalıyor
Lebbeyk demek gerekken, böyle müşfik ilaha
Kimi sırtın dönüyor, kimi hasım(!) oluyor.

Asla buyur etmiyor, felakete yaratan!